|
|
 |
|
|
|
|
|
هشت هزار متری ها
برودپيک
موقعيت: هيمالايای- پاکستان
فعاليت : کوهنوردي سنگين
ارتفاع : 8047 متر
بهترين فصل صعود: تابستان
مسير استاندارد : ستيغ غربي
معرفي :
قله برودپيك , دوازدهمين قله بلند در دنيا با ارتفاع 8047 متر، در سلسله جبال قراقروم و در شمال شرقي پاكستان واقع شده است. اين قله در امتداد غربي يخچال بالتارو و در بين دو قله k2 و گاشربروم IV قرار دارد. از روي ارتفاعات اين قله نماي زيبايي از قله K2 به آساني قابل مشاهده است . برودپيك داراي سه قله مجزا مي باشد قله اصلي 8047 متر، قله مركزي 8016 متر و قله شمالي 7550 متر .
اين قله به عنوان يكي از قلل هشت هزار متري آسان شناخته شده است هر چند كه از لحاظ تكنيكي سخت نمي باشد اما به هر حال نمي توان آن را به راحتي پشت سر گذاشت چرا كه مسير آن، از ميان قلمروي بهمن هاي دائمي مي باشد. بيس كمپ در ارتفاع 5000 متر قرار دارد و كمپ هاي مياني در حدود ارتفاع 6200 متر ، 6800 متر و 7300 متر واقع شده اند. صعود اين قله به شرايط جوي وابسته مي باشد به طوري كه گاهي اوقات مي توان صعود آن را در طول شش هفته به انجام رسانيد. در حاليكه در مواردي ديگر حتي ممكن است صعود آن به نه هفته نيز كشيده شود.
گاشربروم 2
ارتفاع:8035 متر
عرض جغرافيايي: 75/35 درجه شمالی
موقعيت :هيمالاياي پاکستان
طول جغرافيايي: 65/76 درجه شرقی
درجه سختی: سنگين نياز به آمادگي جسماني بالا
بهترين زمان صعود: تابستان
توصيف
گروه گاشربرومها توده عظيمی از قلل هستند که همچون يک نعل اسب در جنوب يخچال گاشربرومها قرار گرفته اند. در شرق يخچال گاشربرومها، گاشربروم يک توسط گردنه ای از گاشربروم 2 و 3 جدا شده و قله گاشربروم 2 در فاصله 5 کيلومتر و 530 متری از قله گاشربروم يک قرار دارد.
در قسمت شمال غربی از اين قلل گردنه ای مرتفع قله زيبای گاشربروم IV را به اين توده متصل نموده، و در جنوب اين قلل خط الراسی همچون زين گاشربروم V و VI به توده اصلی وصل کرده است. نامگذاری کلاسيک قلل منطقه توسط جی.مونگومری صورت گرفت. وی گاشربروم يک را کی5 و گاشربروم دو را کی4 نامگذاری نمود. اما نام گاشربروم که نامی است بالتی، ديواره درخشان معنی می دهد و اشاره ای است به ديواره درخشان گاشربروم IV در هنگام غروب خورشيد.
گاشربروم 2 دومين قله بلند در مجموعه کوههای گاشربروم و نيز سيزدهمين قله بلند در دنيا با ارتفاع 8035 متر در مرز بين چين /پاکستان در سلسله جبال قراقروم( هيماليا) واقع شده است. به طور کلی اين قله جزء يکی از آسان ترين قلل 8000 متری در نظر گرفته می شود.
صعود به اين قله نيازمند مهارت های فنی- تکنيکی بالا ، قوای جسمی مناسب و هم هوايي می باشد. دسترسی به بيس کمپ از طريق اسکاردو بوده و در حدود يک هفته راهپيمايي بر روی يخچال بالتارو خواهد بود.مسير استاندارد از طريق جبهه جنوب غربی است چرا که مسير نسبتاً امن وبي خطر ميباشد. اين کوه چهارکمپ دارد بيس کمپ دراتفاع 5000متري ،کمپ يک درحدود5950متر،کمپ دو6550متر، کمپ سه 7000متر وکمپ چهار درحدود7400متري قراردارد.
دائولاگيري
ارتفاع:8167متر
موقعيت:هيمالاياي نپال
مدت زمان صعود:40روز
درجه سختي: سخت نياز به تجربه بالا در زمينه صعودهاي بلند
دائولاگيري يکي ازمعروف ترين قلل 8000متري براي صعود درهيمالاياي نپال ميباشدکوه دائولاگيري با ارتفاع 8167متر بعنوان هفتمين کوه دنيادر منطقه آناپورناودر شمال نپال قرار دارد .درميان کوههاي مرتفع نپال دائولاگيري بزرگترين کوهي است که تماما دراين کشور واقع شده است اين کوه درشمال مرکزي نپال وشمالغربي شهر پخارا قرار دارد واز ميان تنگه عميق کالي کانداکي به سمت شرق آناپورنا هيمالايا گسترده شده .کلمه دائولاگيري به معناي کوه سفيد ميباشد خط الراس منتهی به دائولاگیری بالغ بر 30 کیلومتر می باشد و دورادور آنرا یخچالها و یخشارها (آبشارهای یخی) فراگرفته اند. در کنار برج اصلی کوه چندین تاج بلند قرار دارد که از شرق تا غرب گسترده شده اند و هر یک بیش از 7200 متر ارتفاع دارندکه ميتوان به دائولاگيري يک 8167متر، دائولاگيري دو7751متر، دائولاگيري سه 7715متر، دائولاگيري چهار7661 متر، دائولاگيري پنج7618متر، دائولاگيري شش7268متر، اشاره نمود.
در اين ميان تنها دائولاگيریI وII مورد توجه قرار دارند و سایر کوههای این رشته از اهميت چندانی برخوردار نيستند. نخستين صعود دائولاگيری توسط تيمی مشترک از کوهنوردان سوئیس، اطریش و نپال دربهار1960ميلادي صورت گرفت اين کوه داراي چندين مسير براي صعود ميباشد که مسير استاندار ونرمال ان ستيغ شمالي ميباش تيغه اي که از آخر آبشارهاي يخي شروع شده وبه قله ختم ميشود دائولاگيري داراي چهار کمپ درارتفاعهاي 5900کمپ يک،6400کمپ دو،7200مترکمپ سه،7500متر کمپ چهار ميباشد وبيس کمپ درارتفاع حدود 5300متر برقرار ميشود
قله چوايو
ارتفاع:8201 متر
مدت زمان صعود:52روز
درجه سختي: سخت
موقعيت: هيمالياي تبت و نپال
فصل مناسب صعود:بهار وپاييز
مسير استاندارد : جبهه شمالي
در مرز دو کشور تبت و نپال و در حدود 20 مايلی غرب قله اورست واقع شده است . اين قله ششمين قله بلند دنيا با ارتفاع 8201 متر شناخته شده است. چوآيو قله ای کوچک در ميان قلل عظيم منطقه به نظر رسد. قللی که از ماکالو آغاز و تا دائولاگيری کشيده شده اند. چوآيو در زبان محلی تبتی الهه فيروزه اي رنگ معنا می دهد چرا که به هنگام غروب آفتاب زيبای تبت, رنگ کوه فيروزه ای می شود.
جبهه جنوبی چوآيو که با نپال مجاور است , کاملأ پر شيپ و سخت می باشد که تاکنون به ندرت صعود شده است . جبهه شمالی کوه که از سمت تبت قابل دسترس است ملايم تر بوده و نسبتأ مسير ايمنی را به سمت قله دارد.
در پائيز سال 1954 يک گروه اتريشی اولين صعود را از طريق اين مسير انجام داد . امروزه اين (Tichy) به نام سرپرست اين اکسپديشن تيچی ناميده می شود
چوايو قله ای است مناسب برای کوهنوردان در حد متوسط که در آرزوی صعود به يک قله هشت هزار متری هستند، به راحتی دست يافتنی است. چوايو از لحاظ فنی آسان تر از بسياری ديگر از قلل 8000 متری است، و ميتوان آن را با قله گاشربروم دو در پاکستان مقايسه کرد که باعث نخستين صعود بزرگ هشت هزار متری برای کوهنوردانی می شود که دارای سابقه و تجربه صعود در ارتفاع هستند. اگر چه مبارزه و تلاش برای صعود در ارتفاع بالا غير قابل تخمين زدن و غير قابل پيش بينی است، اما ماهيت فنی صعود در حد متعادل و ملايمی است.
|
|
|
|
|
|
|
 |